Geschiedenis

De Hutt Valley, nabij Wellington, wordt al sinds de 13de eeuw bewoont door lokale stammen (de Ngai Tara stam).
Doordat het gebied rijk was aan water (en dus aan vis) vestigden zich in de loop der jaren meer stammen in de regio.

In 1839 kwam de boot de Tory aan in Wellington (of Port Nicholson, zoals Wellington toen nog heette). Dit was de eerste boot die vanuit Auckland aankwam in Wellington. Aan boord bevond zich kolonel Wakefield, hij was door de Europeanen in Auckland gevraagd om 'af te rekenen' met de lokale bevolking. Kolonel Wakefield werd in deze strijd geholpen door bepaalde lokale stammen. Een jaar later arriveerde het eerste schip (de Aurora) met zo'n 150 Europeanen in Wellington. De stam die kolonel Wakefield had geholpen, dacht privileges te krijgen toen de Europeanen de controle van het gebied op zich namen. De Europanen gaven hen echter geen privileges. Sterker nog, zij vielen deze stam aan en namen hun land in beslag.

In 1848 en 1855 werd Wellington getroffen door aardbevingen. Omdat Wellington omringt wordt bergen, en bebouwing van de stad niet om de bergen heen kon, werd er grote schade aangericht aan de op de berghellingen gebouwde huizen.
Het huidige Lambton Quay was in het verleden de kustlijn van Wellington. Aangezien stormen nogal vaak voorkomen in de regio, was het de gewoonste zaak van de wereld dat de gebouwen die langs de kustlijn stonden vol liepen met water als er ook maar een beetje golfslag stond. Pas vele jaren later, bij uitbreidingen van het havengebied, werden ook maatregelen genomen om te voorkomen dat Wellington in de toekomst nog vaker zou overstromen.

Hoewel er al eerder administratieve instanties waren gevestigd in Wellington, werd Wellington in 1865 tot hoofdstad van Nieuw-Zeeland gekozen. Tot die tijd was Auckland de hoofdstad van Nieuw-Zeeland. Ondanks het feit dat Auckland een grotere stad was, vond men de centralere ligging van Wellington (ten opzichte van het noord en zuid eiland) een belangrijkere overweging. Daardoor groeide Wellington in de jaren na 1865 erg snel. Veel overheidsinstanties vestigden zich in de stad. Kort na de benoeming van Wellington als hoofdstad, werden de lokale overheden van Nieuw-Zeeland gecentraliseerd. In Wellington werd hiervoor een groot overheidsgebouw gebouwd, waar de nieuwe administratie van deze centrale overheid in gevestigd zou worden (tegenwoordig kennen we dit gebouw als de Old Government Buildings). De in Wellington gevestigde overheid was zeer succesvol maar ook zeer innovatief en voor die tijd controversieel. Zo voerde de overheid in 1893 (als eerste land ter wereld) het stemrecht voor vrouwen in. Tijdens de crisis van de jaren '30 in de 20ste eeuw zorgde de zelfde overheid bijvoorbeeld voor een hervorming van de sociale zekerheid en voor werkgelegenheid door grote, landelijke projecten te starten. Door het succes van de overheid bleef Wellington groeien, echter was (en is) Auckland een grotere stad. Tegenwoordig wonen er nog geen 200.000 mensen in Wellington. Hiervan werken er veel mensen bij de overheid of in de haven. Zo is Wellington een belangrijke commerciële haven van Nieuw-Zeeland. Hoewel de oude commerciële haven van Wellington inmiddels wordt omgebouwd tot het Waterfront, is de huidige commerciële haven een drukte van belang, zo is er onder meer een grote containerterminal gevestigd en vertrekt de ferry naar het Zuideiland vanuit Wellington.