Geschiedenis

De eerste bewoning, in het gebied dat we tegenwoordig als Oxford kennen, stamt uit de tijd dat de Saksen Engeland regeerden. In de 9de eeuw werd er een kerk (de St. Frideswide) gebouwd op de plek waar tegenwoordig Christ Church staat. Vanwege de ligging tussen twee koninkrijken in (Mercia en Wessex), veranderde Oxford in een strategische militaire stad. Zo kreeg het onder andere een belangrijk fort. De stad werd zo belangrijk gevonden, dat het koninkrijk Oxford koninklijke bescherming gaf. Hierdoor groeide Oxford in een korte tijd zeer snel. In 1138 kwam hier abrupt een einde aan, toen een grote brand de stad met de grond gelijk brandde.

In de 11de of 12de eeuw werd Oxford de opleidingsstad voor ambtenaren. Naar verluidt is dit de grondslag geweest van de oprichting van Universiteit van Oxford. Halverwege de 13de eeuw werden de eerste zelfstandige universiteiten opgericht (onder andere University College). Doordat Oxford inmiddels weer een stad van redelijk formaat was geworden, had de stad te kampen met langdurige pestepidemieën. De universiteiten richten hierom buitenhuizen (buiten de stad) op, waar de studenten konden schuilen ten tijde van een pest epidemie. Omdat de inwoners van Oxford deze luxe niet hadden, liep het inwonersaantal van Oxford drastisch terug. De verschillende universiteiten zagen hun kans schoon en kochten veel grond in het centrum van overleden inwoners van Oxford op. Hierdoor konden de universiteiten in het centrum blijven uitbreiden. Met name de rechtenfaculteiten floreerden goed in Oxford en konden concurreren met universiteiten in Frankrijk en Italië.

Aan het einde van de 13de eeuw leefden er al meer als 5.000 mensen in Oxford. Maar doordat een groot gedeelte van deze bevolking uit studenten bestond, bracht deze groei ook problemen met zich mee. Zo braken er geregeld opstanden en gevechten uit onder de studenten. In de 16de eeuw werd Engeland geregeerd door Henry VIII. Hij voerde een grote reformatie in Engeland door, waarbij veel religeuze gebouwen in private handen moesten komen. In Oxford werden hiervoor veel religeuze gebouwen aan universiteiten gegeven om de gebouwen maar te kunnen behouden. Omdat ook het doceren van godsdienst verboden werd door de koning, werden Hugh Latimer, Nicholas Ridley en Thomas Cranmer in 1555 ter dood veroordeeld omdat zij zich hier niet aangehouden zouden hebben. Enkele jaren daarvoor had Oxford haar stadsrechten van de koning ontvangen.

In de het begin van de 17de eeuw kreeg koningin Elizabeth I de macht van Engeland in handen. Het werd toen snel duidelijk dat er met behulp van goede opleidingen veel bereikt kon worden. Ook omdat er vanuit de regering een steeds grotere vraag kwam naar goed opgeleide rechters, advocaten e.d. werden er in de 17de eeuw nieuwe universiteiten in Oxford opgericht en bestaande universiteiten uitgebreid. Maar door het uitbreken van de Burgeroorlog werden deze uitbreidingen tot stilstand gebracht. Het koningshuis gezinde Oxford kreeg wel een grote militaire basis en ook de toenmalige koning verbleef in Oxford gedurende de Burgeroorlog.
Niet veel later, in 1644 legde een grote brand, grote delen van Oxford opnieuw in de as.

Aan het einde van de 18de eeuw, werd de lokale overheid onder leiding van verschillende universiteiten gereformeerd. Het bestuur van de stad kwam daarmee in handen van zowel de universiteiten als van de bewoners.
In de 19de eeuw groeide de bevolking van zo'n 12.000 in korte tijd naar zo'n 50.000. Deze groei werd veroorzaakt door de aanleg van zowel het Oxford Channel als de treinverbinding naar Londen. Maar echte industrie bleef uit. Door de groei in bevolking konden er wel weer meer universiteiten geopend worden in Oxford. Pas in de 20ste eeuw zou Oxford de industriële revolutie merken doordat er meer bedrijven naar de stad kwamen. Deze 'lokale industriële revolutie' werd voornamelijk veroorzaakt door William Richard Morris. Een lokale ondernemer wiens bedrijf in eerste instantie fietsen maakte, maar langzaam door groeide tot het alom bekende automerk MG. Door dit succesvolle bedrijf, kwamen er andere bedrijven naar Oxford toe. Hierdoor zag de stad haar inwonersaantal wederom toenemen en moest er flink geïnvesteerd worden om voldoende huizen te bouwen voor alle werknemers. Door de komst van deze bedrijven was Oxford eindelijk bevrijd van de afhankelijkheid van de universiteiten.

Tegenwoordig wonen er zo'n 150.000 mensen in Oxford. Nog steeds is Oxford (samen met Cambridge) de universiteitsstad van Engeland en staan verschillende universiteiten uit Oxford als zeer goed bekend in de wereld.