Geschiedenis

Nabij de rivier de Moskva hebben archeologen resten gevonden van een oude nederzetting, welke vermoedelijk uit de Steentijd stamt. De eerste gedocumenteerde bewijzen van een nederzetting op de plek van Moskou stammen echter uit de 11de eeuw na Chr. Moskou was toen een klein provinciedorpje met een eigen handelscentrum. Als stad wordt Moskou voor het eerst in 1147 genoemd, toen de toenmalige vorst Joeri Dolgoroeki een vorst van een aangrenzende regio uitdaagde om naar hem toe te komen.

Deze zelfde Dolgoroeki bouwde in 1156 een houten omheining en gracht om de stad. Ondanks deze muur werd Moskou in 1177 met de grond toe platgebrand en werd de bevolking uitgemoord. Dit overkwam de bevolking van Moskou in 1237 nogmaals. Dit was echter niet van belang voor de ontwikkeling van Moskou, de stad herstelde zich namelijk razendsnel en werd al snel de hoofdstad van het vorstendom. In de jaren die volgden groeide Moskou, mede vanwege haar strategische ligging aan de rivier de Wolga uit tot een rijke en welvarende stad waardoor mensen uit alle windstreken naar de stad kwamen.

Onder leiding van Ivan III werd Moskou van Mongoolse overheersing bevrijd en werd het de hoofdstad van geheel Rusland (dat toen nog Moskovië werd genoemd). In 1712 riep Peter I van Rusland st. Petersburg echter uit tot hoofdstad van Moskou. Wat Moskou een reguliere Russische stad maakte.

In 1812 begon Napoleon zijn Russische veldtocht. Op het moment dat Napoleon bezit nam van Moskou, brak er een grote brand uit in de stad. Bijna driekwart van de stad brande met de grond toe af. Toen Napoleon de stad eenmaal had verlaten werd met de wederopbouw begonnen. Hierbij werden de nieuwe gebouwen veelal naar Europees voorbeeld, maar wel met behoud van een eigentijdse oosterse stijl, gebouwd.

Niet lang nadat de stad weer goed en wel was opgebouwd, nam de communistische partij, onder leiding van Lenin de macht in Rusland. In 1918 maakte Lenin van Moskou weer de hoofdstad van Rusland. Wat Moskou daarna altijd is gebleven. Ten tijde van de Sovjet-Unie had Moskou zwaar te lijden onder het strenge bewind: veel oude gebouwen, voornamelijk kerken, werden gesloopt om plaats te maken voor militair machtsvertoon. Zo werd onder andere het Rode Plein vele malen vergroot om elk jaar weer een grotere militaire parade te kunnen herbergen. In 1941 werd Moskou bovendien bestormd door Nazi-Duitsland. In totaal zijn aan beide zijden ruim anderhalf miljoen doden gevallen. Tijdens de bestorming van Moskou weigerde Stalin echter de hoofdstad te verlaten. Waardoor de voltallige regering ook genoodzaakt was om te blijven. Deze beslissing van Stalin heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat Mosou ten tijde van de oorlog altijd bestuurd is gebleven en Nazi-Duitsland nooit echt de overhand heeft kunnen krijgen.

Na de oorlog was Moskou bovendien een van de belangrijkere centra van de wereld: het machtscentrum van het Sovjet-rijk. Dit duurde uiteindelijk tot 1991 toen Moskou opnieuw toneel was van een hevige strijd. Dit maal van binnenuit: het Sovjet-regime werd namelijk aangevallen door de meer conservatieven. Uiteindelijk was de staatsgreep succesvol en nam Boris Jeltsin de macht van de Sovjet leider Michail Gorbatsjov over. Sindsdien is Rusland in zijn algemeen, maar Moskou specifiek onderhevig aan vele Westerse invloeden: van kleding stijlen tot moderne architectuurstijlen.