De Oude Patagonie-Express
Paul Theroux

Weer in Amerika wonend heeft Paul Theroux op een gegeven moment genoeg van de hectiek van het Amerikaanse leven en genoeg van het winterse weer, hij besluit daarop in Boston op de trein te stappen om een paar duizend kilometer verder, op de meest zuidelijkste punt van Zuid-Amerika uit te komen.

De Oude Patagonie-express brengt Paul Theroux in luxe treinstellen, maar ook in gammele bergtreintjes waar zijn mede-passagiers en hij moeten vechten tegen de hoogte ziekte. Het telkens terugkerende onderwerp zijn de mensen die Paul Theroux ontmoet, niet alleen de mensen in de trein, maar ook daarbuiten. Zo komt hij graag in lokale barretjes, waar de hoertjes hun diensten aan bieden en waar hij op de terug weg naar huis achterna wordt gezeten door straathonden.

De kijk van Theroux op het leven, zijn observatie vermogen en de conversaties die hij heeft met mede passagiers zorger er voor dat ook dit boek een uniek boek is. Echter geldt ook voor De Oude Patagonie-express dat Paul Theroux meer geinteresseerd is in ‘zijn reis’ en in zich zelf dan in het land en/of de cultuur waar hij doorheen reist. Echter is dit de kenmerkende stijl van Paul Theroux die we in meerdere boeken terug zien. Dit zorgt er juist voor dat ook dit boek van Paul Theroux zeer makkelijk leest. De Oude Patagonie-express moet dan ook niet alleen gezien worden als reis- en informatieboek van Midden- en Zuid-Amerika, maar vooral als voorbeeld reis, waarin Paul Theroux ondermeer de soort reis maakt die velen zouden willen maken.